Bohater ostatniej akcji (ang. Last Action Hero) to amerykański film fantasy z elementami komedii i kina akcji z 1993 roku w reżyserii Johna McTiernana. Scenariusz napisali Shane Black i David Arnott, a w rolach głównych wystąpili Arnold Schwarzenegger, Austin O’Brien, Charles Dance i F. Murray Abraham. Film trwa 131 minut i przedstawia historię chłopca, który dzięki magicznemu biletowi może przenikać między rzeczywistością a światem filmowym.
Fabuła
Głównym bohaterem jest młody miłośnik kina, który otrzymuje magiczny bilet umożliwiający przedostanie się do świata oglądanego filmu. Dzięki niemu trafia do rzeczywistości znanej z kina akcji, gdzie spotyka postacie funkcjonujące według zasad filmowej fikcji.
Jednym z antagonistów jest postać grana przez Charlesa Dance’a. Złoczyńca zdobywa magiczny bilet i wykorzystuje go do przedostania się do rzeczywistego świata. Wkrótce odkrywa, że poza filmową rzeczywistością zasady rządzące życiem i śmiercią są odmienne.
W świecie rzeczywistym przemoc nie podlega konwencjom kina akcji, a jej konsekwencje okazują się znacznie poważniejsze. Odkrycie to staje się istotnym elementem konfliktu między bohaterami.
Motywy fantastyczne i konwencja
Podstawowym elementem fantastycznym filmu jest magiczny bilet, który umożliwia przekraczanie granicy między światem rzeczywistym a fikcją filmową.
Przenikanie się obu rzeczywistości pozwala zestawić zasady typowe dla kina akcji z konsekwencjami wydarzeń zachodzących poza ekranem. Szczególne znaczenie ma kontrast między umownością filmowej przemocy a jej rzeczywistymi skutkami.
Film wykorzystuje również konwencję autotematyczną, przedstawiając świat kina jako rzeczywistość, do której można fizycznie wkroczyć. Fantastyczny motyw podróży między światami służy zarazem komediowemu ukazaniu schematów charakterystycznych dla filmów akcji.
Realizacja i odbiór
Bohater ostatniej akcji łączy widowiskowe sceny akcji z humorem opartym na znajomości konwencji filmowych. Ważnym elementem opowieści jest świadome wykorzystywanie różnic między fikcją a rzeczywistością.
W materiale źródłowym film oceniono jako produkcję nierówną, której realizacja nie wykorzystała w pełni interesującego pomysłu fabularnego. Zwrócono uwagę na nieprzekonujący sposób rozwinięcia historii oraz nieudane połączenie poszczególnych elementów.
Pozytywnie wyróżniono natomiast postać antagonisty granego przez Charlesa Dance’a, szczególnie scenę, w której odkrywa on odmienne zasady funkcjonowania rzeczywistego świata. Wątek ten uznano za jeden z najskuteczniejszych elementów filmu.
Bibliografia
- Pringle, David, et al. The Ultimate Encyclopedia of Fantasy: The definitive illustrated guide. London: Headline, 2021.