Dororo to japoński film fantasy z 2007 roku w reżyserii Akihiko Shioty. Scenariusz napisali Masa Nakamura i inni autorzy, a w rolach głównych wystąpili Satoshi Tsumabuki, Kō Shibasaki i Kiichi Nakai. Film trwa 138 minut i przedstawia historię młodego wojownika, który walczy z demonami, aby odzyskać utracone części własnego ciała.
Fabuła
Głównym bohaterem jest Hyakkimaru, syn generała Kagemitsu Daigo, który zawarł pakt z demonami. W zamian za możliwość zdobycia większej władzy wojskowej poświęcił im części ciała swojego nienarodzonego dziecka.
Hyakkimaru przychodzi na świat pozbawiony czterdziestu ośmiu części ciała i narządów. Zostaje porzucony przez ojca, lecz odnajduje go i wychowuje życzliwy wynalazca. Opiekun wyposaża chłopca w sztuczne części ciała, umożliwiając mu dalsze życie.
Po osiągnięciu odpowiedniego wieku Hyakkimaru wyrusza na wyprawę, której celem jest odzyskanie utraconych części ciała. Aby tego dokonać, musi pokonać czterdzieści osiem demonów, które otrzymały je na mocy układu zawartego przez jego ojca.
Podczas podróży spotyka młodą złodziejkę Dororo, graną przez Kō Shibasaki. Dziewczyna towarzyszy mu w kolejnych przygodach, a między bohaterami rozwija się szczególna relacja.
Motywy fantastyczne
Centralnym motywem filmu jest pakt człowieka z demonami, którego konsekwencje ponosi jego dziecko. Nadprzyrodzona umowa prowadzi do utraty części ciała Hyakkimaru, a jej odwrócenie wymaga pokonania istot, które skorzystały z ofiary.
Ważnym elementem opowieści jest również motyw odzyskiwania własnej cielesności. Każde zwycięstwo nad demonem przybliża bohatera do odzyskania tego, czego został pozbawiony przed narodzinami.
Film łączy fantastykę demoniczną z opowieścią o wyprawie i walce, wykorzystując także motyw sztucznych części ciała zastępujących utracone narządy.
Bohaterowie i konwencja
Hyakkimaru został przedstawiony jako młody wojownik dążący do odzyskania własnego ciała. Jego przeciwnikami są demony, których pokonanie stanowi podstawę kolejnych etapów wyprawy.
Towarzysząca mu Dororo jest złodziejką, której postać wnosi do opowieści elementy humorystyczne. Wspólna podróż bohaterów łączy widowiskowe walki z rozwijającą się między nimi relacją.
Film wykorzystuje konwencję japońskiego kina akcji, wzbogaconą o motywy mitologiczne i nadprzyrodzone.
Realizacja i odbiór
Dororo wyróżnia się rozbudowanymi scenami walki oraz wykorzystaniem efektów specjalnych do przedstawienia demonów i niezwykłych zdolności bohaterów.
W materiale źródłowym pozytywnie oceniono widowiskowy charakter produkcji, jej tempo oraz sposób wykorzystania japońskich motywów mitologicznych. Zwrócono uwagę na podobieństwa do kina akcji w stylu wuxia oraz nawiązania do współczesnych japońskich seriali telewizyjnych.
Film zestawiono również z produkcjami Chinese Ghost Story i Drunken Master, podkreślając jego połączenie fantastyki, humoru i sztuk walki.
Zastrzeżenia dotyczyły przede wszystkim niektórych komediowych zachowań Dororo, które mogą sprawiać wrażenie męczących, oraz nadmiernego rozbudowania scen akcji.
Całość oceniono jako atrakcyjne widowisko fantasy, szczególnie interesujące dla odbiorców zaznajomionych z japońskim kinem akcji.
Bibliografia
- Pringle, David, et al. The Ultimate Encyclopedia of Fantasy: The definitive illustrated guide. London: Headline, 2021.