Łowca trolli (norw. Trollhunter) to norweski film fantasy z elementami horroru i komedii z 2010 roku w reżyserii André Øvredala, który napisał również scenariusz. W rolach głównych wystąpili Otto Jespersen, Robert Stoltenberg i Knut Nærum. Film trwa 103 minuty.
Fabuła
Historia rozpoczyna się od serii tajemniczych przypadków kłusownictwa na niedźwiedzie. Grupa studentów szkoły filmowej podejmuje próbę wyjaśnienia tych wydarzeń, prowadząc własne śledztwo.
W trakcie poszukiwań studenci odkrywają, że sprawa ma związek z istnieniem trolli. Poznają również tajemniczego mężczyznę, który zajmuje się polowaniem na te stworzenia.
Bohaterowie zostają wciągnięci w wydarzenia związane z działalnością łowcy trolli, stopniowo poznając ukrytą przed społeczeństwem rzeczywistość.
Świat przedstawiony i motywy fantastyczne
Podstawowym elementem fantastycznym filmu jest istnienie trolli, istot wywodzących się ze skandynawskiego folkloru.
Stworzenia te funkcjonują w świecie współczesnym, choć ich obecność pozostaje nieznana większości ludzi. Odkrycie ich istnienia stanowi zasadniczy punkt zwrotny w śledztwie prowadzonym przez studentów.
Film wykorzystuje motyw ukrytego świata nadprzyrodzonego, którego tajemnice zostają ujawnione przez przypadkowych świadków.
Konwencja i realizacja
Łowca trolli został zrealizowany w konwencji found footage, czyli filmu przedstawiającego wydarzenia za pomocą materiałów rzekomo zarejestrowanych przez uczestników opowieści.
Forma ta nadaje fantastycznym wydarzeniom pozory autentycznego dokumentu. Kamera towarzyszy studentom podczas śledztwa, a odkrywane przez nich informacje stopniowo zmieniają charakter całej historii.
Film łączy elementy horroru, komedii i kina przygodowego. Jego ton pozostaje niejednoznaczny, ponieważ sceny budujące napięcie przeplatają się z sytuacjami humorystycznymi.
Ważną rolę odgrywają norweskie krajobrazy oraz odwołania do miejscowego folkloru, które stanowią podstawę świata przedstawionego.
Odbiór
Łowca trolli został oceniony jako oryginalna produkcja wyróżniająca się wykorzystaniem skandynawskiej mitologii oraz konwencji paradokumentalnej.
W materiale źródłowym podkreślono pomysłowe połączenie humoru, grozy i fantastyki, a także przekonujące osadzenie niezwykłych wydarzeń w autentycznych norweskich realiach.
Zwrócono jednak uwagę, że część żartów i odniesień kulturowych może być trudniejsza do zrozumienia dla widzów spoza Norwegii.
Film przedstawiono jako interesującą adaptację motywów folklorystycznych, wykorzystującą współczesną formę filmową do ukazania tradycyjnych istot fantastycznych.
Bibliografia
- Pringle, David, et al. The Ultimate Encyclopedia of Fantasy: The definitive illustrated guide. London: Headline, 2021.