Manos: The Hands of Fate to amerykański film fantasy z 1966 roku, wyreżyserowany, napisany i wyprodukowany przez Harolda P. Warrena, który wystąpił również w roli głównej. Produkcja trwa 70 minut i jest zaliczana do najbardziej nieudanych filmów w historii kinematografii.
Powstanie i fabuła
Harold P. Warren, pracujący jako sprzedawca nawozów, podjął się realizacji filmu w wyniku zakładu ze scenarzystą Stirlingiem Silliphantem. Przedsięwzięcie powstało przy bardzo ograniczonych środkach finansowych, a większość obsady nie otrzymała wynagrodzenia. Wyjątkiem była dziewczynka występująca w filmie, której zapłatą został rower.
Produkcja, zazwyczaj klasyfikowana jako horror, zawiera również elementy fantastyczne. Jedną z postaci jest złowrogi Mistrz, grany przez Toma Neymana, posiadający zdolności hipnotyczne. Towarzyszy mu sługa Torgo, w którego wcielił się John Reynolds. Postać Torga pierwotnie miała być przedstawiona jako satyr.
Pomimo wykorzystania tych motywów film zawiera niewiele wydarzeń charakterystycznych dla horroru. Jego fabuła jest słabo rozwinięta, a poszczególne sceny nie tworzą spójnej narracji. Zakończenie wyróżnia się szczególnie niepokojącą wymową, obejmującą sugestie o charakterze pedofilskim.
Tytuł filmu zawiera powtórzenie znaczeniowe, ponieważ hiszpańskie słowo manos oznacza „ręce”.
Realizacja i odbiór krytyczny
Manos: The Hands of Fate wyróżnia się licznymi problemami technicznymi i realizacyjnymi. Krytykowano przede wszystkim nieudolną pracę kamery, niską jakość postsynchronizacji, błędy ciągłości montażowej, brak napisów tytułowych oraz bardzo ograniczoną postprodukcję.
Negatywnie oceniano również scenariusz, grę aktorską i sposób przedstawienia postaci. Szczególne zastrzeżenia budził występ Warrena, którego bohater sprawia wrażenie nieprzyjaznego nawet w scenach wymagających życzliwego zachowania.
Film zyskał reputację jednej z najgorszych produkcji fantasy. Jego wyjątkowo niski poziom realizacyjny oraz nieprzyjemna atmosfera sprawiły, że oglądanie go bywa porównywane do próby wytrzymałości.
Późniejsza popularność
Pomimo negatywnego odbioru Manos: The Hands of Fate zdobył rozpoznawalność dzięki programowi Mystery Science Theater 3000, w którym został poddany humorystycznej krytyce. Zainteresowanie produkcją przyczyniło się do jej częściowego awansu w zestawieniu najgorzej ocenianych filmów serwisu IMDb, gdzie zajmowała drugie miejsce od końca.
W materiale źródłowym film zestawiono z Disaster Movie (2008), uznając go za znacznie gorszy od tej produkcji. Doświadczenie oglądania oryginalnego Manos porównano również do lektury The Eye of Argon Jima Theisa, wskazując na wyjątkową trudność wynikającą z niskiego poziomu obu dzieł.
Bibliografia
- Pringle, David, et al. The Ultimate Encyclopedia of Fantasy: The definitive illustrated guide. London: Headline, 2021.