Twórcy: Mary Tourtel i Alfred Bestall
Źródło: The Daily Express (gazeta)
Data: 1920
Wprowadzenie
Rupert Bear to mały miś, niezmiennie ubrany w spodnie w kratę, czerwony sweter i szalik, przeżywający magiczne przygody w wiejskiej scenerii Anglii. Jest najdłużej ukazującą się bohaterską postacią brytyjskiego komiksu prasowego.
Rozwój serii
Książki z ilustracjami Mary Tourtel i opowieściami o Rupercie zaczęły ukazywać się w połowie lat dwudziestych XX wieku, jednak dopiero w 1936 roku rozpoczęła się wysoko ceniona i nieprzerwanie wydawana seria Rupert Annuals. Było to niemal w całości dzieło wybitnego artysty Alfreda Bestalla, który przejął odpowiedzialność za Ruperta od schorowanej Mary Tourtel w 1935 roku.
Przez około trzydzieści lat Bestall pisał i ilustrował większość historii o Rupercie publikowanych w codziennym komiksie prasowym, dorocznych wydaniach oraz kwartalnych broszurach. Stworzył świat pełen magii, skupiony wokół przytulnej wioski „Nutwood”, lecz sięgający aż po wyspy mórz południowych i Biegun Północny.
Do przyjaciół Ruperta należą Bill Badger, Algy Pug, Edward Trunk, Bingo the Brainy Pup oraz wiele ekscentrycznych postaci, takich jak Wise Old Goat i Chinese Conjuror.
Popularność i dalsze losy
U szczytu popularności, w latach pięćdziesiątych XX wieku, Rupert Annual sprzedawał się w nakładzie półtora miliona egzemplarzy. Od połowy lat sześćdziesiątych postać Ruperta była kontynuowana przez takich twórców jak Alex Cubie, John Harrold i inni. Rupert pojawił się również bez zezwolenia i w kontrowersyjnej formie w podziemnym czasopiśmie Oz, które w 1971 roku zostało oskarżone o publikację materiałów obscenicznych.
Merchandising i adaptacje
Imię i wizerunek Ruperta od dawna były wykorzystywane w merchandisingu. Sprzedano miliony lalek, kubków, ręczników i innych produktów z jego podobizną.
W 1970 roku brytyjska telewizja komercyjna rozpoczęła emisję animowanego serialu o Rupercie, który był nadawany przez siedem lat. Krótkometrażowy film animowany Rupert and the Frog Song (1984) został wyprodukowany przez Paula McCartneya, jednego z najbardziej wpływowych wielbicieli małego misia.
W latach osiemdziesiątych pozycja Ruperta była wyższa niż kiedykolwiek wcześniej. Świadczyło o tym wydanie jubileuszowej książki Rupert: A Bear’s Life (1985) autorstwa George’a Perry’ego, a także długa korespondencja opublikowana pod koniec 1985 roku na łamach gazety Guardian. Dotyczyła ona ważnego zagadnienia, czym zajmował się ojciec Ruperta, a jej zwieńczeniem był list dziewięćdziesięciotrzyletniego Alfreda Bestalla, który zrobił tak wiele, by Rupert stał się jednym z najbardziej ukochanych bohaterów literatury dziecięcej XX wieku.