We Are the Strange to amerykański animowany film fantasy z 2007 roku w reżyserii M. dot Strange’a, który napisał również scenariusz. W obsadzie znaleźli się Chaylon Blancett, David Choe i Stuart Mahoney. Film trwa 88 minut i łączy konwencję surrealistycznej baśni z eksperymentalną animacją komputerową.
Fabuła i świat przedstawiony
Film opowiada historię dziewczyny cierpiącej na zaburzenia odżywiania oraz chłopca, który wyrusza na poszukiwanie lodów. Bohaterowie trafiają do niezwykłej rzeczywistości, w której muszą zmierzyć się z potworami i gigantycznymi robotami.
Przedstawiony świat nie podlega zasadom tradycyjnej narracji fantastycznej. Wydarzenia rozgrywają się w surrealistycznej scenerii, a ich przebieg podporządkowany jest przede wszystkim wyobraźni twórcy.
Animacja i stylistyka
Najbardziej charakterystycznym elementem We Are the Strange jest eksperymentalna oprawa wizualna, łącząca animację komputerową z estetyką dawnych gier wideo.
Film wykorzystuje grafikę przypominającą ośmiobitowe gry komputerowe, zestawiając ją z nowoczesnymi technikami cyfrowymi. Poszczególne sekwencje różnią się stylem animacji, kolorystyką i sposobem przedstawiania postaci oraz otoczenia.
Równie istotną rolę odgrywa warstwa dźwiękowa. Obrazowi towarzyszą zróżnicowane efekty i kompozycje muzyczne, które współtworzą niepokojącą, surrealistyczną atmosferę.
Konwencja i charakterystyka
We Are the Strange odchodzi od tradycyjnej konstrukcji filmu animowanego. Zamiast rozbudowanej, spójnej fabuły oferuje ciąg niezwykłych wydarzeń, w których fantastyka łączy się z groteską i eksperymentem audiowizualnym.
Produkcja wykorzystuje elementy japońskiej animacji oraz stylistykę gier komputerowych, lecz przekształca je w indywidualną formę artystyczną.
W materiale źródłowym film opisano jako bezkompromisowe dzieło eksperymentalne, którego znaczenie wynika przede wszystkim z oryginalności środków wyrazu, a nie z samej historii.
Odbiór i dalsza twórczość reżysera
We Are the Strange został oceniony jako niezwykle oryginalny eksperyment animacyjny, wyróżniający się intensywnością obrazu i dźwięku.
Szczególnie podkreślono połączenie wielu technik graficznych oraz niekonwencjonalny charakter produkcji. Film uznano za dzieło trudne do porównania z tradycyjnymi animacjami, pozbawione typowej spójności narracyjnej, lecz konsekwentne w swojej surrealistycznej stylistyce.
M. dot Strange kontynuował eksperymenty z animacją w kolejnych produkcjach: Heart String Marionette (2012) oraz I Am Nightmare and The Silent (2014).
Bibliografia
- Pringle, David, et al. The Ultimate Encyclopedia of Fantasy: The definitive illustrated guide. London: Headline, 2021.