Zaklęta w sokoła (ang. Ladyhawke) to amerykański film fantasy z 1985 roku w reżyserii Richarda Donnera. Scenariusz napisali Edward Khmara, Michael Thomas i Tom Mankiewicz, a w rolach głównych wystąpili Matthew Broderick, Rutger Hauer i Michelle Pfeiffer. Film trwa 124 minuty i wykorzystuje motywy baśni ludowych, w szczególności magicznej klątwy, zmiennokształtności oraz miłości rozdzielonych kochanków.
Fabuła
Głównymi bohaterami są dwoje młodych zakochanych, na których ciąży nadprzyrodzona klątwa. Jej działanie sprawia, że przemieniają się w zwierzęta: wilka i sokoła. Przemiany następują w taki sposób, że kochankowie nigdy nie mogą jednocześnie przebywać w ludzkiej postaci.
Zaklęcie uniemożliwia im zatem normalne życie i pozostawanie razem jako ludzie. Ich historia koncentruje się na próbach przezwyciężenia magicznego ograniczenia i odzyskania utraconej wolności.
Ważną rolę w wydarzeniach odgrywa również młody, niedoświadczony złodziej, grany przez Matthew Brodericka. Wśród przeciwników bohaterów znajduje się natomiast złowrogi duchowny, w którego wcielił się John Wood.
Ostatecznie opowieść prowadzi do uwolnienia zakochanych spod działania klątwy.
Motywy fantastyczne
Podstawowym elementem fantastycznym filmu jest zmiennokształtność, przedstawiona jako skutek magicznego przekleństwa. W przeciwieństwie do opowieści, w których przemiana w zwierzę stanowi szczególną zdolność bohatera, tutaj jest ona źródłem cierpienia i przymusowego rozdzielenia kochanków.
Wilk i sokół pełnią funkcję zwierzęcych postaci zakochanych, a niemożność jednoczesnego odzyskania ludzkiej postaci stanowi zasadniczą przeszkodę w ich związku.
Film wykorzystuje w ten sposób baśniowy motyw miłości wystawionej na próbę przez siły nadprzyrodzone. Głównym celem bohaterów nie jest zdobycie magicznej mocy, lecz uwolnienie się od jej działania.
Realizacja i odbiór
Zaklęta w sokoła opiera się na interesującym pomyśle fabularnym, łączącym romantyczną historię z motywem przemiany człowieka w zwierzę.
W materiale źródłowym pozytywnie wyróżniono punkt wyjścia opowieści, krytycznie oceniając jednak sposób rozwinięcia fabuły. Jej konstrukcję uznano za niespójną, a prowadzące do zniesienia klątwy wydarzenia za mało przekonujące.
Zwrócono również uwagę na kreacje aktorskie. Rutger Hauer nadał swojej postaci ponury, melancholijny charakter, natomiast John Wood przedstawił złowrogiego duchownego w wyrazisty, teatralny sposób. Negatywnie oceniono występ Matthew Brodericka, którego interpretacja niedoświadczonego złodzieja nie została uznana za przekonującą.
Film pozostaje przykładem baśniowej fantasy romantycznej, w której centralny konflikt wynika z magicznej przemiany uniemożliwiającej zakochanym wspólne życie.
Bibliografia
- Pringle, David, et al. The Ultimate Encyclopedia of Fantasy: The definitive illustrated guide. London: Headline, 2021.