Rosja; reżyseria: Timur Bekmambetow; w rolach głównych: Konstantin Chabienski, Władimir Mieńszow, Marija Poroszyna, Gosza Kucenko, Wiktor Wierżbicki; scenariusz: Timur Bekmambetow; czas trwania: 114 minut.
Odwieczna równowaga Światła i Ciemności
Kiedy wojownicy Światła i Ciemności na Ziemi w końcu spotkali się w bezpośredniej bitwie w XIV wieku, odkryli, że ich siły pozostają w doskonałej równowadze. Miało tak pozostać aż do odległej przyszłości, kiedy narodzi się czempion zdolny przechylić szalę i zdecydować o losach świata.
Tymczasem, aby zapobiec całkowitemu wzajemnemu unicestwieniu, obie strony zawarły historyczne porozumienie. Żadna z nich nie miała używać swoich mocy bez zgody drugiej.
Aby zapewnić przestrzeganie tych zasad, Straż Dzienna miała nadzorować siły Światła, podczas gdy Straż Nocna patrolowała siły Ciemności.
Współczesna reinterpretacja walki dobra ze złem
Trzyczęściowa powieść Siergieja Łukjanienki stanowi fascynującą, współczesną remityzację walki dobra ze złem i znakomitą podstawę dla filmu.
Po przedstawieniu tych założeń właściwa akcja rozpoczyna się w 1993 roku, kiedy rozczarowany Anton korzysta z usług wiedźmy, aby odzyskać żonę, i zostaje nagle wciągnięty w sam środek wyjątkowo zimnej wojny.
Mroczna atmosfera i surowy realizm
Od samego początku Straż nocna tworzy autentycznie niepokojącą atmosferę. Ton filmu jest surowo realistyczny – nie ma tu blichtru ani przepychu, jedynie postkomunistyczny rozkład, a aktorzy wyglądają jak prawdziwi ludzie, co stanowi przyjemną odmianę od nużących, tworzonych według jednego wzorca hollywoodzkich „Pięknych Ludzi”.
Silny nurt rosyjskiej mitologii nadaje nawet znajomym koncepcjom niezwykłą świeżość.
Jest tu również mnóstwo elementów, o których wcześniej zapewne nawet nikomu się nie śniło. Jeśli dodać do tego bardzo ponury humor, rezultat okazuje się absolutnie wciągający.
Ogromny sukces w Rosji
Straż nocna okazała się ogromnym sukcesem w Rosji, osiągając najwyższe w historii kraju wpływy w pierwszym miesiącu wyświetlania, jednak musiało minąć trochę czasu, zanim film doczekał się oficjalnej dystrybucji na Zachodzie.
Film obejmował jedynie pierwszą połowę oryginalnej powieści Łukjanienki, a jego sukces sprawił, że druga połowa – wydana jako Straż dzienna (2006) – doczekała się szerokiej dystrybucji.
Niestety nie była już tak udana jak pierwsza część.