Polowanie na dziki
Polowanie na dziki było sportem uprawianym zarówno przez Elfy, jak i Ludzi Ardy. Nawet Oromë, valarski łowczy i Władca Lasu, ścigał te uzbrojone w kły leśne bestie, posługując się psami i koniem.
Dzik z Everholt
Najbardziej znaną opowieścią o polowaniu na dzika jest ta zapisana w „Rocznikach Królów i Władców”, która opowiada o królu Rohanu, który zginął od kłów dzikiego dzika.
Folca z Rohirrimów był potężnym wojownikiem i myśliwym oraz trzynastym królem w linii władców Rohanu. Bestia, którą ścigał, zwana Dzikiem z Everholt, była jednak niezwykle groźna i ogromna.
Gdy więc doszło do starcia w Lesie Firien, w cieniu Białych Gór, rozegrała się zacięta walka, w której zarówno myśliwy, jak i jego ofiara ponieśli śmierć.
Bibliografia
- A Dictionary of Tolkien by David Day
