Carcharoth, którego imię oznaczało „Czerwoną Paszczę”, był największym Wilkiem, jaki kiedykolwiek istniał.
Wilk z Angbandu
Był strażnikiem bram Angbandu, który nigdy nie zasypiał. W Pierwszej Erze Słońca Morgoth wychował go, karmiąc żywym mięsem.
Podczas Wyprawy po Silmaril Carcharoth odgryzł Berenowi dłoń i połknął zarówno ją, jak i znajdujący się w niej Silmaril.
Elficki klejnot wypełnił bestię tak straszliwym ogniem, że Carcharoth oszalał i zaczął zabijać każdego, kto stanął na jego drodze. Co gorsza, płonący klejnot sprawił, że jego siła stała się jeszcze większa niż wcześniej.
Carcharoth i Huan
W końcu Carcharoth spotkał sobie równego — Huana, Wilczarza Valarów.
W późniejszej walce Carcharoth śmiertelnie zranił zarówno Huana, jak i Berena swoimi zatrutymi kłami. Ostatecznie jednak sam został zabity, a Silmaril wycięto z jego brzucha.
Bibliografia
- A Dictionary of Tolkien by David Day