Niemcy; reżyseria: Wim Wenders; w rolach głównych: Bruno Ganz, Solveig Dommartin, Otto Sander; scenariusz: Wim Wenders i Peter Handke; 130 min.
Filozoficzna opowieść o aniołach
Niebo nad Berlinem to subtelne, poważne i pod każdym względem godne podziwu filozoficzne dzieło filmowe, częściowo nakręcone w czerni i bieli, w którym jeden z dwóch aniołów odwiedzających Berlin zakochuje się w artystce cyrkowej i postanawia, że chce zostać człowiekiem.
Pragnienie człowieczeństwa
On i jego towarzysz spędzają wiele czasu na rozważaniu konsekwencji takiej decyzji, jednak film nigdy nie grzęźnie w tych rozważaniach, ponieważ jego strona wizualna jest tak znakomita.
Tak daleko, tak blisko
W kontynuacji, Tak daleko, tak blisko (1993), drugi anioł podąża za przykładem pierwszego, który prowadzi już pizzerię.
Jeszcze dłuższy czas trwania drugiego filmu (164 minuty) wystawił jednak na próbę cierpliwość widzów, którzy uznali jego rozważania za powtarzalne, a sam film za mniej magiczny.