Szwecja; reżyseria: Ingmar Bergman; w roli głównej: Max von Sydow; scenariusz: Ingmar Bergman; 96 min.
Gra z losem
Siódma pieczęć to klasyczny film, którego centralny motyw – skazany na zgubę rycerz odwlekający swoje przeznaczenie poprzez rozegranie partii szachów ze Śmiercią – był wielokrotnie parodiowany, odwracając uwagę od właściwego znaczenia tego pojedynku.
Rycerz w rzeczywistości gra w imieniu całej ludzkości, a sama rozgrywka jest próbą odwlekania nieuniknionego, której figury symbolizują ludzkie cnoty i wartość człowieka.
Symbolika szachowej rozgrywki
Posunięcia w grze znajdują odzwierciedlenie w wydarzeniach rozgrywających się wokół niej – jednak Śmierć pozostaje nieubłagana, a porządek moralny, mozolnie budowany dzięki ludzkim wysiłkom, nie zostaje nagrodzony.
Moralitet filmowy
Jest to największa ze wszystkich filmowych fantazji moralistycznych, stojąca w wyraźnym kontraście do tych wszystkich amerykańskich filmów, które serwują niewymuszone cuda z taką samą gracją, artyzmem i filozoficznym wyrafinowaniem, jakie McDonald’s wniósł.
