Waleria i tydzień cudów (cz. Valerie a týden divů, ang. Valerie and Her Week of Wonders) to czechosłowacki film fantasy z 1970 roku w reżyserii Jaromila Jireša, będący adaptacją powieści Vítězslava Nezvala z 1932 roku. Scenariusz opracowali Jaromil Jireš i współpracujący z nim autorzy, a w roli głównej wystąpiła Jaroslava Schallerová. Film trwa 77 minut.
Fabuła i charakterystyka
Bohaterką filmu jest Waleria, trzynastoletnia dziewczyna, której pierwsza miesiączka zbiega się z początkiem niezwykłych, onirycznych doświadczeń. Wydarzenia te łączą elementy fantastyki, erotyki i grozy, tworząc opowieść o atmosferze snu.
Waleria mieszka z babką, lecz jej sytuacja zmienia się, gdy babka zostaje ugryziona przez wampira. Wydarzenie to zapoczątkowuje serię niepokojących przemian i odkryć dotyczących mieszkańców miasteczka.
Dziewczyna stopniowo dowiaduje się, że większość otaczających ją osób nie jest tym, za kogo się podaje. Jednym z odkryć jest prawdziwa tożsamość miejscowego kościelnego, który okazuje się jej ojcem. Podobne tajemnice dotyczą również innych bohaterów, których wzajemne relacje okazują się znacznie bardziej skomplikowane, niż początkowo przypuszczała Waleria.
Forma i tematyka
Film wyróżnia się surrealistyczną konstrukcją narracyjną, w której rzeczywistość miesza się z fantastycznymi i niepokojącymi wydarzeniami. Atmosfera snu oraz liczne przemiany tożsamości postaci nadają opowieści charakter odmienny od tradycyjnej fabuły przygodowej.
Istotnym elementem filmu jest doświadczenie dojrzewania bohaterki, przedstawione za pomocą symbolicznych i nadprzyrodzonych zdarzeń. Motywy wampiryczne oraz seksualne przebudzenie Walerii współtworzą atmosferę niepewności i zagrożenia.
Waleria i tydzień cudów zachowuje niezwykły charakter literackiego pierwowzoru Nezvala, łącząc intensywne obrazy fantastyczne z tematyką dojrzewania i odkrywania ukrytych relacji między ludźmi.
Bibliografia
- Pringle, David, et al. The Ultimate Encyclopedia of Fantasy: The definitive illustrated guide. London: Headline, 2021.