Brytyjski powieściopisarz
Data urodzenia: 1948
Data śmierci: 2015
Twórczość i znaczenie
Autor komediowego cyklu „Świat Dysku”, porównywany przez niektórych krytyków do P. G. Wodehouse’a, zawsze wydawał się nieco zaskoczony ogromnym sukcesem swojego dzieła. Oprócz czterdziestu jeden powieści składających się na serię, materiały związane ze „Światem Dysku” dorównywały pod względem rozmachu twórczości osadzonej w Śródziemiu J. R. R. Tolkiena i stanowiły wyzwanie dla zasad merchandisingu fantasy wyznaczonych przez „Kubusia Puchatka”.
Początki „Świata Dysku”
We wczesnych powieściach „Kolor magii” (1983) oraz „Blask fantastyczny” (1986) Pratchett z humorem parodiował niezliczone klisze literatury fantasy. Ich głównym bohaterem jest Rincewind – nieudolny i tchórzliwy czarodziej, który, jak sam tekst podkreśla, nie potrafi nawet poprawnie przeliterować słowa „czarodziej”. Wyrusza on w podróż do pierwszego turystycznego celu na Świecie Dysku.
Seria była kontynuowana z niezwykłą pomysłowością. Książkom towarzyszy postać Bagażu – mięsożernego, magicznego kufra, który podąża za swoim właścicielem na niezliczonych małych nogach.
Najważniejsi bohaterowie
Pratchett wprowadzał również kolejnych głównych bohaterów. W powieści „Kosiarz” (1991) ukazał rodzinę Śmierci oraz przedstawił nieśmiertelnego bohatera pewnej wiejskiej społeczności.
Powieść „Mort” (1987) opowiada o praktykach odbywanych u Śmierci, stając się początkiem kolejnych historii poświęconych tej postaci.
Pozostałe dzieła
Do innych utworów należy „Niesamowity Maurycy i jego uczone gryzonie” (2001), powieść fantasy dla dzieci wyróżniona Medalem Carnegiego.
„Wolni Ciut Ludzie” (2003) wprowadziła postać Tiffany Obolałej. Cykl o Tiffany był kontynuowany w powieściach:
„Kapelusz pełen nieba” (2004)
„Zimistrz” (2006)
„Załóżmy się o północ” (2010)
Tematyka twórczości
Uniwersum „Świata Dysku” łączy absurdalny humor z wnikliwą obserwacją społeczną. Pratchett wykorzystywał konwencję fantasy do podejmowania tematów polityki, religii, biurokracji, uprzedzeń, wojny oraz ludzkiej natury.
Późniejsza twórczość
Do późniejszych dzieł autora należą:
„Making Money” (2007)
„Unseen Academicals” (2009)
„Snuff” (2011)
oraz ostatnia powieść ze „Świata Dysku”, „The Shepherd’s Crown” (2015), opublikowana już po jego śmierci.
Dziedzictwo
Zdrowy rozsądek oraz psychologiczny realizm Pratchetta nadawały jego najlepszym komediom wyrazisty i ostry charakter. Był jednym z najważniejszych brytyjskich twórców fantasy końca XX wieku, a jego przedwczesna śmierć spowodowana chorobą Alzheimera o wczesnym początku była znaczącą stratą.