Pochodzenie: Mitologie nordyckie i celtyckie.
Charakterystyka
Krasnoludy to istoty przypominające ludzi, lecz znacznie niższe od nich wzrostem. Zazwyczaj odznaczają się ogromną siłą, a niekiedy także mądrością. Są kojarzone z jaskiniami, kopalniami oraz wszelkiego rodzaju podziemnymi krainami. Często przedstawia się je z brodami i toporami. Krasnoludy (liczba mnoga „dwarves” odnosi się wyłącznie do twórczości J. R. R. Tolkiena), choć przyziemne i porywcze, należą do najczęściej spotykanych „towarzyszy” w literaturze fantasy. Potrafią być niezłomnymi sprzymierzeńcami, ale niekiedy również śmiertelnie groźnymi przeciwnikami.
Pokrewne istoty
Gnomy, gobliny i leprechauny są pokrewnymi istotami w wyobraźni twórców fantasy.
Krasnoludy w literaturze
Krasnoludy Tolkiena, takie jak Gimli, którego przodkowie wydrążyli głębokie i mroczne Kopalnie Morii, są wzorcowym przykładem tej rasy, jednak wiele innych krasnoludów pojawiało się w literaturze zarówno przed Tolkienem, jak i po nim.
Przykłady
Dwoma ulubionymi przykładami autora tego opracowania są Otter – czarnoskóry wojownik mierzący cztery stopy wzrostu, zdolny pokonać większość ludzi normalnego wzrostu, odgrywający ważną rolę w afrykańskiej powieści o zaginionej rasie „The People of the Mist” (1894) autorstwa Ridera Haggarda. Okazuje się, że jest on żywym wcieleniem boga zaginionego ludu, który oddaje mu cześć.
Drugim przykładem jest Tomb the Iron Dwarf z powieści „A Storm of Wings” (1980) autorstwa M. Johna Harrisona – twardy poszukiwacz i zbieracz dawnych technologii, przypominający majsterkowicza, który od czasu do czasu czuje potrzebę przypominania sobie, że jest „krasnoludem, a nie filozofem”.
The Definitive Illustrated Guide to Fantasy David Pringle 2003