Profesora Gilderoya Lockharta, granego przez Kennetha Branagha, po raz pierwszy poznajemy w drugiej części „Harry’ego Pottera”. Gilderoy Lockhart jest cudownie narcystycznym, zapatrzonym w siebie i nieustannie promującym własną osobę nauczycielem obrony przed czarną magią.
Lockhart jest prawdziwym dandysiem i przywiązuje ogromną wagę do swojego wyglądu. Czerpie przyjemność z ubrań, własnej prezencji i roli celebryty. Jego charakterystyczna fryzura, szeroki uśmiech i przekonanie o własnej wyjątkowości są równie ważnymi elementami jego wizerunku jak rzekome bohaterskie dokonania.
Jego sposób bycia doskonale podsumowuje przekonanie, że „celebrytą jest się takim, jakim się jest”. Lockhart uwielbia być podziwiany i chętnie korzysta z każdej okazji, aby przypomnieć innym o swoich osiągnięciach.
Gilderoy Lockhart o sobie
O Lockharcie najwięcej dowiadujemy się oczywiście od niego samego. Z dumą opowiada o swoich niezwykłych dokonaniach, do których zalicza między innymi:
- Order Merlina Trzeciej Klasy;
- honorowe członkostwo w Lidze Obrony przed Czarną Magią;
- pięciokrotne zdobycie nagrody „Najbardziej Czarującego Uśmiechu”;
- Nagrodę Średniowiecznego Zgromadzenia Europejskich Czarodziejów za odwagę w walce z fantastycznymi stworzeniami;
- certyfikat Brytyjskiego Stowarzyszenia Pojedynków Czarodziejów;
- nagrodę dla Najlepiej Ubranego Czarodzieja w Wielkiej Brytanii.
Co ciekawe, Lockhart jest znany w różnych zakątkach świata. Ze względu na swoje rzekome osiągnięcia zwiedził cały świat – od Sahary po lasy deszczowe Amazonii. Twierdzi również, że pocieszał całe wioski i przeganiał wilkołaki od Transylwanii po Wagadugu. A przez cały ten czas ani jeden włos nie znalazł się na niewłaściwym miejscu.
Jego zdaniem jest również prawdziwym ekspertem w pojedynkach. Szczyci się także ogromnym doświadczeniem w przygotowywaniu eliksirów. Twierdzi, że sporządził setki mandragorowych eliksirów regeneracyjnych i robił to tak wiele razy, że potrafi przygotować je nawet przez sen.
Jego ulubionym kolorem jest liliowy.
Ale to przecież wiedza fundamentalna, wymagana od każdego studenta Hogwartu.
Gilderoy Lockhart – mistrz autopromocji
Lockhart doskonale rozumie, że wielkie osiągnięcia wymagają odpowiedniej oprawy. Jest nie tylko czarodziejem, który opowiada o swoich przygodach – jest również autorem książek, które dokumentują jego niezwykłe dokonania.
Jego twórczość obejmuje między innymi:
- „Rok z Yeti”;
- „Poradnik dotyczący szkodników domowych”;
- „Moje magiczne Ja”;
- „Przerwa z banshee”;
- „Wakacje z wiedźmami”;
- „Rozmowy z trollami”;
- „Podróże z wampirami”.
Wszystkie te książki stały się częścią jego publicznego wizerunku. Lockhart chętnie podpisuje swoje dzieła, spotyka się z fanami i odpowiada na listy wielbicieli.
Nie dziwi więc, że nawet jego program nauczania w Hogwarcie opiera się niemal całkowicie na jego własnych książkach. Wymaga od uczniów przeczytania praktycznie całego swojego dorobku, a komplet można kupić w księgarni Esy i Floresy.
Mistrz zarządzania czasem
Gilderoy Lockhart słynie również z epickiej umiejętności zarządzania czasem. Mimo tak napiętego grafiku, w dążeniu do zostania największym wybawcą w ratowaniu świata zawsze wygospodaruje czas na spotkania autorskie, podpisywanie książek oraz odpisywanie na listy fanów.
Jego autopromocja nie ogranicza się przy tym do książek. Lockhart z równą przyjemnością prezentuje swoje liczne odznaczenia, opowiada o przygodach i przypomina wszystkim o swojej wyjątkowej osobowości.
Skromność przede wszystkim
Jak już wiecie, Lockhart jest bardzo skromnym czarodziejem, dlatego nie chwali się wszystkimi swoimi umiejętnościami. Jakimi na przykład?
Bardzo umiejętnie posługuje się on zaklęciem modyfikującym pamięć, ale z niego nie korzysta. Bo po co?
Zaraz, o czym to ja pisałam?
Gilderoy Lockhart jako nauczyciel
Lockhart pojawia się w Hogwarcie jako nowy nauczyciel obrony przed czarną magią. Jego obecność dobrze pasuje do stworzonego przez niego wizerunku – jest efektowny, pewny siebie i doskonale odnajduje się w centrum uwagi.
Kenneth Branagh, który wcielił się w tę postać, zwracał uwagę na jej dandysowaty charakter. Lockhart jest niczym paw – lubi ubrania, wygląd i własną prezencję, a jego pewność siebie sprawia, że jest wyjątkowo przyjemną postacią do zagrania.
Jego charakter można właściwie sprowadzić do jednej zasady: jeśli wydarzyło się coś niezwykłego, Lockhart prawdopodobnie twierdzi, że był tam pierwszy. A jeśli ktoś inny dokonał czegoś wyjątkowego, on z pewnością zrobił to wcześniej, tylko jeszcze bardziej spektakularnie.
Bibliografia
- Harry Potter i Komnata Tajemnic 2002