Amerykański powieściopisarz
Urodzony: 1937
Zmarł: 1995
Łączenie granic gatunkowych
Zelazny, pomysłowo zacierający granice między gatunkami, szczególnie upodobał sobie formę „science fantasy”. Jego znakomity Pan Światła (1967) wykorzystuje bogatą, opisową prozę do stworzenia świata rządzonego przez hinduskich bogów (co zabawne, budzący lęk Mroczny Władca okazuje się chrześcijaninem)… ale cykl reinkarnacji opiera na technologii, a moce bogów na zdolnościach psionicznych wspomaganych egzotyczną bronią. Stwory światła i ciemności (1969) w podobny, choć mniej rozbudowany sposób wykorzystują mity starożytnego Egiptu.
Cykl „Amber”
Najbardziej znanym dziełem fantasy Zelazny’ego jest cykl „Amber”, skupiony wokół pierwotnego świata Amberu, którego Ziemia i inne światy są rzekomo jedynie cieniami. Pięć książek, począwszy od Dziewięciu książąt Amberu (1970), przywołuje zawiłe zdrady rodem z dramatu jakobińskiego, gdy narrator Corwin oraz rywalizujący ze sobą książęta — i księżniczki — wzajemnie się oszukują na podstępne, krwawe i magiczne sposoby, wszyscy dążąc do zdobycia korony Amberu.
Atuty zguby (1985) otwierają słabszy cykl kontynuacyjny, którego bohaterem jest Merlin, syn Corwina.
Inne utwory
Do innych godnych uwagi dzieł należą Jack of Shadows (1971), cykl „Wizard World” obejmujący Changeling (1980) i Madwand (1981), bardziej konwencjonalne utwory fantasy o Dilvishu: The Changing Land (1981) i Dilvish the Damned (1982), a także niezwykle komiczna Noc w samotnym październiku (1993).