Kompendium Fantastyki

Rozwój gier fantasy

W ciągu ostatnich czterdziestu lat hobby związane z grami rozwinęło się nie do poznania. Chociaż granie należy do najstarszych ludzkich tradycji – niektóre gry, które wciąż są powszechnie używane, mają kilka tysięcy lat – aż do niedawna ta forma rozrywki pozostawała mniej więcej taka sama.

Od gier planszowych do komputerowych

Gry planszowe, gry karciane i symulacje bitew istnieją od bardzo dawna. Nowsze gry, takie jak Monopoly, nie odbiegały aż tak bardzo od swoich znacznie starszych poprzedniczek. Wraz ze wzrostem umiejętności czytania i pisania wśród graczy zwiększała się złożoność zasad, a masowa produkcja sprawiała, że wyposażenie gier stawało się bardziej imponujące, jednak w swojej istocie wszystkie one w dużym stopniu czerpały z pomysłów z przeszłości.

Obecnie sytuacja ta całkowicie się zmieniła. Nowe technologie i innowacje intelektualne znacznie poszerzyły tę dziedzinę. W szczególności gry komputerowe szybko zajmują miejsce wielu starszych form rozrywki, a przemysł gier elektronicznych jest obecnie znacznie większy niż nawet przemysł filmowy. W obrębie współczesnego hobby istnieje kilka silnych gatunków, ale być może największym z nich – większym nawet od science fiction – jest fantasy.

Narodziny Dungeons & Dragons

Pod wieloma względami cały współczesny przemysł gier został ukształtowany przez jedno wydarzenie: w 1973 roku niewielka firma z Wisconsin o nazwie Tactical Studies Rules, prowadzona przez Gary’ego Gygaxa i Donalda Kaye’a, opublikowała niewielką grę napisaną wspólnie przez Gygaxa i jego współpracownika Dave’a Arnesona.

Zmęczony sztywnymi zasadami właściwymi grom wojennym i symulacjom militarnym Arneson chciał zaprojektować grę, która pozwalałaby graczom wcielać się w fantastycznych wojowników i czarodziejów. Gra rozgrywała się w wyobraźni, więc można było zrobić absolutnie wszystko, na co miało się ochotę. Nie trzeba było mierzyć taśmą odległości między metalowymi figurkami ani ograniczać się do określonej planszy.

Bohaterowie w wyimaginowanym świecie

Zamiast tego gracz wcielał się w bohatera stworzonego zgodnie z własnymi upodobaniami – potężni wojownicy, przebiegli czarodzieje, piękne elfie księżniczki i sprytni złodzieje byli równie dobrymi możliwościami. Wraz z innymi bohaterami kontrolowanymi przez przyjaciół przemierzało się wyimaginowany świat, mierząc się z przeciwnikami i zagadkami opisywanymi przez prowadzącego grę.

Bohater mógł z gry na grę rozwijać swoją osobowość i umiejętności, a skutki jednej rozgrywki przechodziły na następną. Aby zapewnić sprawiedliwość, spójność i emocje, sytuacje konfliktowe, takie jak walka i korzystanie z umiejętności, rozstrzygano losowo za pomocą kilku różnych kości.

Czasami trafiało się przeciwników, innym razem to oni zadawali obrażenia. Jeśli gracz miał pecha, jego bohater ginął i trzeba było od początku stworzyć nowego. W miarę zdobywania doświadczenia bohater coraz częściej odnosił sukcesy, stając się bogatszy i potężniejszy.

Wspólne tworzenie opowieści

Efekt przypominał jednoczesne pisanie i czytanie książki, w której prowadzący grę dostarczał fabułę i scenerię, a pozostali gracze tworzyli narrację i dialogi. Było to twórcze, pochłaniające, ekscytujące i towarzyskie doświadczenie. Grę określono mianem „role-playing”, ponieważ właśnie na odgrywaniu ról polegała, i nazwano ją Dungeons & Dragons.

Potężni czarodzieje i przerażające potwory

Potężni czarodzieje i przerażające potwory są archetypowymi motywami gier fantasy.

Od skromnych początków do współczesnego przemysłu gier

Dungeons & Dragons ukształtowało współczesny przemysł gier.

Zgłoś brakującą informację

Podobne Artykuły