Gry planszowe, karciane oraz symulacje bitew istnieją od tysiącleci. Współczesne gry planszowe wywodzą się z tych tradycji i zachowały wiele ich charakterystycznych elementów.
Produkcja gier na masową skalę sprawiła, że ich elementy stały się bardziej efektowne, a zasady bardziej rozbudowane, jednak wiele współczesnych gier wciąż czerpało inspirację z dawnych wzorców.
Obecnie nie jest to już prawdą. Nowe technologie nieodwracalnie zmieniły świat gier, wypierając wiele tradycyjnych form rozrywki. Branża gier komputerowych stała się większa niż przemysł filmowy, a fantasy zajmuje w niej bardzo silną pozycję.
Narodziny współczesnych gier fabularnych
Współczesny przemysł gier fantasy narodził się w 1973 roku, kiedy przedsiębiorca z Wisconsin, Gary Gygax, wydał niewielką grę stworzoną wspólnie ze swoim współpracownikiem, Davem Arnesonem.
Arneson był miłośnikiem gier wojennych, w których historyczne bitwy wiernie odtwarzano na dużych stołach za pomocą miniaturek przedstawiających walczące oddziały.
Zainspirowany ogromną popularnością twórczości Tolkiena zapragnął wcielić się w czarodziejów i potężnych bohaterów oraz wykonywać rzeczy, których tradycyjne gry wojenne nie mogły zaoferować.
Dlatego w swojej grze całkowicie zrezygnował z fizycznej skali planszy. Zamiast tego gracze odtwarzali wydarzenia we własnej wyobraźni, wcielając się w fantastycznych bohaterów wykonujących wybrane przez siebie zadania.
Nowy sposób rozgrywki
Oczywiście gra nadal wymagała zasad. Ktoś musiał rozstrzygać sporne sytuacje, opisywać świat, odgrywać antagonistów i wykonywać wiele innych zadań.
Aby bohaterowie mogli rozwijać swoje umiejętności oraz zdobywać łupy, wyjątkowe moce i potężną broń, wykorzystywano specjalne karty postaci, na których zapisywano wszystkie najważniejsze informacje.
Punkty życia, pancerz oraz pozostałe cechy bohaterów były na nich stale aktualizowane.
Gygax uważał również, że niebezpieczne sytuacje powinny zawierać element losowości, dlatego do rozstrzygania walk i innych ważnych wyzwań wykorzystywano rzuty kośćmi.
Światy tworzone przez wyobraźnię
Końcowy efekt okazał się znacznie większy, niż ktokolwiek się spodziewał.
Zasady obejmowały system nagród i rozwoju postaci, dzięki czemu osiągnięcia bohaterów rzeczywiście sprawiały wrażenie zasłużonych.
Kreatywni prowadzący tworzyli całe światy wtórne, wyposażone w systemy polityczne i religijne, wyrazistych bohaterów oraz niezliczone możliwości przeżywania niebezpieczeństw, zdrad i przygód.
W rękach dobrego prowadzącego gra była ekscytująca, wciągająca, towarzyska i często bardzo zabawna.
Nowa forma opowiadania historii
Nowa forma rozgrywki znacznie bardziej nawiązywała do tradycji opowiadania historii niż do szachów, pokera czy innych klasycznych gier.
Gra przypominała jednocześnie improwizowane przedstawienie, zabawę w policjantów i złodziei oraz wspólne pisanie powieści.
Prowadzący odpowiadał za fabułę, scenerię, antagonistów i postacie drugoplanowe, natomiast gracze tworzyli akcję, narrację i dialogi.
Rozgrywka zazwyczaj koncentrowała się wokół jednej głównej historii, rozgrywanej podczas jednej lub kilku sesji. Kolejne powiązane ze sobą opowieści dawały możliwość stworzenia rozbudowanej, epickiej sagi.
Ponieważ wszystko rozgrywało się w wyobraźni uczestników, możliwe było dosłownie wszystko. Dobry prowadzący dbał jednak o to, aby świat pozostawał wewnętrznie spójny, a działania graczy miały trwałe konsekwencje.
Narodziny Dungeons & Dragons
Ponieważ gracze wcielali się w role swoich bohaterów, nowy rodzaj rozgrywki nazwano grą fabularną.
Jej nazwa brzmiała „Dungeons & Dragons”.