Twórca: Terry Pratchett
Źródło: Kolor magii (powieść)
Data: 1983
Antropomorficzna personifikacja śmiertelności
Postać o twarzy czaszki, odziana w ciemną szatę i dzierżąca kosę – „antropomorficzna personifikacja” Śmiertelności (doskonale świadoma, że właśnie tym jest), która zawsze przemawia głuchym głosem i wielkimi literami. Pomimo zasadniczo ponurej natury swojej profesji ma łagodniejszą stronę – oraz upodobanie do curry.
Być może całkiem stosownie jest postacią najbardziej zbliżoną do stałego bohatera niezwykle popularnego cyklu humorystycznych powieści fantasy Terry’ego Pratchetta „Świat Dysku”. Kolejne tomy tego cyklu to Blask fantastyczny (1986), Równoumagicznienie (1987), Mort (1987), Czarodzicielstwo (1988), Wyprawa czarownic (1988), Piramidy (1989), Straż! Straż! (1989), Eryk (1990; nowela), Ruchome obrazki (1990), Kosiarz (1991), Czarownice za granicą (1991), Pomniejsze bóstwa (1992), Panowie i damy (1992), Zbrojni (1993), Muzyka duszy (1994), Ciekawe czasy (1994), Maskarada (1995), Na glinianych nogach (1996), Wiedźmikołaj (1996), Bogowie, honor, Ankh-Morpork (1997), Ostatni kontynent (1998), Carpe Jugulum (1998), Piąty Elefant (1999), Prawda (2000), Złodziej czasu (2001) oraz Ostatni bohater (2001).
Śmierć jako stały bohater Świata Dysku
Tak jak w życiu, Śmierć pojawia się wszędzie – choć czasami jedynie w roli „noszącego włócznię” (przepraszam, noszącego kosę).
Inne powracające postacie, takie jak niekompetentny mag Rincewind czy obdarzona żelazną wolą czarownica Babcia Weatherwax, pojawiają się w książkach i znikają, ale Śmierć jest jedyną postacią obecną we wszystkich. Jak wskazują ich tytuły, Mort i Kosiarz to powieści, w których wysuwa się na pierwszy plan.
Tradycyjne korzenie postaci
Choć obecnie Śmierć wydaje się w ogromnym stopniu własnym dziełem Terry’ego Pratchetta, można z całą powagą określić pochodzenie tej postaci jako „tradycyjne” (choć prawdopodobnie inspiracją była szkieletowa postać z filmu Ingmara Bergmana Siódma pieczęć z 1957 roku).
Świat Dysku poza książkami
Książki ze Świata Dysku nie doczekały się jeszcze ekranizacji (Pratchett opowiada anegdotę o amerykańskim producencie, który chciał zawrzeć umowę dotyczącą Morta, ale powiedział: „najpierw będziemy musieli pozbyć się tego wątku ze Śmiercią”), choć wiele z nich zostało odczytanych lub udramatyzowanych w radiu BBC, wydanych jako książki mówione albo zaadaptowanych na powieści graficzne.
W 1997 roku dwie z nich – Wyprawa czarownic i Muzyka duszy – zostały zaadaptowane jako animowane seriale telewizyjne. Kult Świata Dysku będzie się nadal rozwijał i rozwijał.