Amerykańska powieściopisarka
Data urodzenia: 1929
Data śmierci: 2018
Twórczość i znaczenie
Ursula K. Le Guin należała do nielicznego grona autorów, którzy cieszyli się ogromnym uznaniem nie tylko w środowisku literatury fantastycznej, ale również w znacznie szerszym świecie literackim. Jej twórczość wyróżniała się elegancją stylu oraz klarownością myśli.
Wczesna twórczość science fiction
Jedna z jej wczesnych powieści science fiction, „Świat Rocannona” (1966), w przejmujący sposób przetwarza motyw baśniowy. W tragicznej części otwierającej utwór bohaterka podróżuje wraz z goblinim ludem, a po powrocie odkrywa, że – podobnie jak w tradycyjnych opowieściach o wizytach w krainie elfów – w mgnieniu oka minęło szesnaście lat.
Do nurtu science fiction zalicza się również „Tocznia nieba” (1971), w której marzenia łagodnego bohatera stają się rzeczywistością. Kierowany przez chorobliwie ambitnego psychiatrę wielokrotnie zmienia on świat. Z niezwykłą siłą oddziaływania ta przypowieść ukazuje niebezpieczeństwa płynące ze spełniania życzeń – każda kolejna próba naprawienia rzeczywistości jedynie pogarsza sytuację.
Cykl Ziemiomorze
Najbardziej cenionym dziełem fantasy Le Guin jest trylogia Ziemiomorza, uznawana za jedno z najwybitniejszych osiągnięć literatury fantasy dla młodszych czytelników. Porusza ona jednak zagadnienia właściwe literaturze dla dorosłych, takie jak światło i ciemność, życie i śmierć, równowaga oraz moralność.
Na oryginalną trylogię składają się:
„Czarnoksiężnik z Ziemiomorza” (1968)
„Grobowce Atuanu” (1971)
„Najdalszy brzeg” (1972)
Rozwój świata Ziemiomorza
Pierwotna trylogia Ziemiomorza zyskała tak wielkie znaczenie, że z czasem rozrosła się do znacznie większego cyklu. Do późniejszych utworów należą:
„Tehanu” (1990)
„Opowieści z Ziemiomorza” (2001)
„Inny wiatr” (2001)
W tych późniejszych dziełach Le Guin podejmowała zagadnienia płci, władzy, tożsamości oraz znaczenia prawdziwych imion.
Świat Ziemiomorza opiera się na potędze języka i nazywania. Magia wynika ze znajomości prawdziwych imion rzeczy, ponieważ poznanie prawdziwego imienia oznacza głębokie zrozumienie ich istoty. Elegancki styl Le Guin oraz jej filozoficzne podejście sprawiły, że Ziemiomorze stało się jednym z najważniejszych dzieł współczesnej fantasy.
Powrót do bohaterów Ziemiomorza
Problem nierównowagi wieku bohaterów został podjęty w „Księgach Ziemiomorza: Ostatniej księdze Ziemiomorza” (1990), która koncentruje się na zwykłych ludziach pozbawionych magicznych zdolności – przede wszystkim na Gedzie, który poświęcił swoją moc, aby ocalić świat w „Najdalszym brzegu”, oraz na Tenar, bohaterce „Grobowców Atuanu”. Oboje są tu dwadzieścia lat starsi.
Autorka w subtelny sposób ukazuje odmienne siły ludzi niebędących czarodziejami, a zwłaszcza kobiet, funkcjonujących w trudnej rzeczywistości codziennego życia. Ostatecznie to oszpecona młoda dziewczyna okazuje się posiadać szczególną więź ze Starą Mową oraz ze smokami, dla których jest ona językiem ojczystym.
Losy Tenar zostały później rozwinięte w zbiorze opowiadań „Opowieści z Ziemiomorza” (2001) oraz w powieści „Inny wiatr” (2001), które zgłębiają prawdziwą tożsamość tej bohaterki oraz badają rzeczywistą naturę smoków zamieszkujących Ziemiomorze.
Cykl Annals of the Western Shore
Nowy cykl „Annals of the Western Shore” rozpoczął się powieścią „Gifts” (2004), po której ukazały się „Voices” (2006) oraz „Powers” (2007). Są to piękne i poruszające książki badające szeroko pojęte zagadnienie władzy, jej wykorzystywania i nadużywania wobec innych ludzi oraz znaczenie wolności.
Dorobek literacki
Twórczość Ursuli K. Le Guin reprezentuje fantasy w jej najlepszym wydaniu – mądrą, głęboką i pełną niezwykłego uroku.